چکیده
این گزارش مربوط به کارورزی ۴ با محوریت درسپژوهی در مبحث «نسبت و تناسب» پایه پنجم ابتدایی است که در و در نیمه دوم سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ اجرا شده است. هدف اصلی این مطالعه، بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری و افزایش درک مفهومی دانشآموزان از نسبت و تناسب از طریق طراحی واحد یادگیری، استفاده از روشهای فعال تدریس، فعالیتهای گروهی و ارائه بازخوردهای مستمر بوده است. در این فرایند، با مشاهده و تحلیل فیلمهای تدریس، مسائل آموزشی شناسایی و سپس با طراحی مراحل یادگیری، تکلیف عملکردی و ارزشیابی مبتنی بر شایستگی، فرایند آموزش اجرا و بررسی شد. نتایج نشان داد استفاده از رویکرد درسپژوهی و روشهای مشارکتی موجب افزایش مشارکت دانشآموزان، بهبود درک مفهومی و تقویت توانایی حل مسئله در آنها شده است. همچنین این تجربه نقش مهمی در توسعه حرفهای دانشجومعلم و تغییر نگاه او از آموزش سنتی به رویکردی پژوهشمحور داشته است.
کلمات کلیدی: کارورزی ۴، درسپژوهی، نسبت و تناسب، آموزش ابتدایی، یادگیری فعال، توسعه حرفهای معلم، شایستگیمحور.