چکیده:
این گزارش حاصل تجربه کارورزی ۴ با محوریت درسپژوهی در هنرستان و با هدف توسعه حرفهای دانشجومعلم در زمینه آموزش دانشآموزان کمتوان ذهنی است. در این دوره، با توجه به شرایط آموزش مجازی و محدودیتهای ناشی از شرایط جنگی، فرایند درسپژوهی با موضوع درس «یار فقیران و یتیمان» از کتاب دینی انجام شد. هدف اصلی این پژوهش، تقویت روحیه همدلی و نوعدوستی، درک مفاهیم اخلاقی دینی و توانایی بیان رفتارهای صحیح اخلاقی در دانشآموزان بود. در این مسیر، ابتدا نیازهای یادگیری دانشآموزان شناسایی، طرح اولیه درس طراحی و اجرا شد؛ سپس با مشاهده عملکرد دانشآموزان، دریافت بازخورد از استاد راهنما و برگزاری جلسه تجدیدنظر، تغییراتی در روش تدریس ایجاد شد. استفاده از تصاویر، داستانگویی، مثالهای عینی، پرسشهای کوتاه و فعالیتهای مشارکتی در طرح اصلاحشده، موجب افزایش مشارکت دانشآموزان و درک بهتر مفاهیم اخلاقی شد. این تجربه باعث ارتقای تواناییهای حرفهای اینجانب در زمینه طراحی آموزشی، شناخت تفاوتهای فردی، استفاده از روشهای مناسب تدریس و اهمیت بازنگری مستمر در عملکرد معلمی شد و نگرش من را نسبت به نقش معلم به عنوان فردی پژوهشگر و یادگیرنده تقویت کرد.
کلمات کلیدی: کارورزی ۴، درسپژوهی، آموزش کودکان استثنایی، دانشآموزان کمتوان ذهنی، آموزش مجازی، درس دینی، همدلی و نوعدوستی، توسعه حرفهای معلم.